- 绪论
- 01
- 02
- 03
- 04
- 05
- 06
- 07
- 08
- 09
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14
- 15
- 16
- 17
- 18
- 19
- 20
- 21
- 22
- 23
- 24
- 25
- 26
- 27
- 28
- 29
- 30
- 31
- 32
- 33
- 34
- 35
- 36
- 37
- 38
- 39
- 40
- 41
- 42
- 43
- 44
- 45
- 46
- 47
- 48
- 49
- 50
- 51
- 52
- 53
- 54
- 55
- 56
- 57
- 58
- 59
- 60
- 61
- 62
- 63
- 64
- 65
- 66
- 67
- 68
- 69
- 70
- 71
- 72
- 73
- 74
- 75
- 76
- 77
- 78
- 79
- 80
- 81
- 82
- 83
- 84
- 85
- 86
- 87
- 88
- 89
- 90
- 91
- 92
- 93
- 94
- 95
- 96
- 97
- 98
- 99
- 100
- 101
- 102
- 103
- 104
- 105
- 106
- 107
- 108
- 109
- 110
- 111
- 112
- 113
- 114
- 115
- 116
- 117
- 118
- 119
- 120
- 121
- 122
- 123
- 124
- 125
- 126
- 127
- 128
- 129
- 130
- 131
- 132
- 133
- 134
- 135
- 136
- 137
- 138
- 139
- 140
- 141
- 142
- 143
- 144
- 145
- 146
- 147
- 148
- 149
- 150
1上帝阿,我哀叹时、求你听我的声音;守护我的性命,不受敌人的震慑。
2求你把我隐藏,使我脱离作坏事者的阴谋、和作孽之人的串通。
3他们使舌头尖锐如刀,比准了他们的箭,就是苦毒的话,
4要在暗地里射纯全的人,突然地射,也不惧怕。
5他们坚执着坏念头,计算着要埋藏网罗,说:「谁能看见它,
6而搜索出我们所作成的奸恶呢?」心思熟虑的设计、人的内里和心思是深沉的阿。
7但上帝拿箭射他们,他们就突然受伤。
8人们向他们咋舌(传统:以舌头使他们跌倒);凡看见他们的都摇头。
9众人都起了敬畏的心,宣说上帝的作为,沉思上帝所作的。
10愿义人因永恒主而欢喜,并避难于他里面;愿心里正直的人都以他为夸耀。